Wat is een octrooi?

Een octrooi, ook wel patent genoemd, is een exclusief recht, bedoeld om een nieuw product, werkwijze of een nieuwe technologie te beschermen. Door een octrooi profiteert de uitvinder van zijn uitvinding, terwijl de concurrentie die uitvinding niet mag namaken. Een octrooi wordt verleend door de overheid. Zij geeft daarmee de uitvinder de mogelijkheid om op te treden tegen bedrijven die de geoctrooieerde vinding kopiëren. Zodoende kan die de concurrentie op afstand houden. De overheid verleent octrooien om de ontwikkeling van de techniek te stimuleren.

 

Beschermen van investeringen

Bedrijven dragen een risico door te investeren in nieuwe technologie. Door middel van een octrooi kan de concurrent het toepassen van de nieuwe technologie worden verboden; zo kan de concurrentie niet gratis meeliften op de investering in innovatie door de octrooihouder. Op deze manier draagt een octrooi bij aan het beheersen van de risico’s voor bedrijven die investeren in nieuwe technologie. De overheid heeft aan de geldigheidsduur van een octrooi een maximum gesteld. Na maximaal twintig jaar (soms minder) is het octrooi verlopen en kan iedereen de technologie toepassen. Voor geneesmiddelen en gewasbeschermingsmiddelen is onder omstandigheden verlenging van vijf jaar mogelijk.

 

De uitvinding

Om octrooieerbaar te zijn moet uw uitvinding ten minste aan een aantal eisen voldoen:

  • De uitvinding moet nieuw zijn (het mag niet al publiekelijk bekend zijn)
  • Er moet sprake zijn van 'uitvinderswerkzaamheid' (dit is een juridisch begrip dat aangeeft dat de uitvinding niet voor de hand mag liggen)
  • De uitvinding moet industrieel toepasbaar zijn

Verder stellen nationale wetten en internationale verdragen nog enkele eisen aan octrooieerbaarheid. Onze adviseurs kunnen u daarover voorlichten.

 

Vorm en inhoud

Een octrooi is een tekst waarin de uitvinding staat beschreven. In die tekst maakt de uitvinder duidelijk waarvoor hij bescherming wil krijgen. De tekst heeft een voorblad met daarop onder andere de gegevens van de octrooihouder, de indieningsdatum van de octrooiaanvrage en de naam van de uitvinder. Daarna volgt een beschrijving van de uitvinding. In deze beschrijving wordt onder meer gesproken over de voordelen van de uitvinding ten opzichte van de stand van de techniek. De beschrijving hoeft niet alle details van uw uitvinding te bevatten, maar moet wel een vakman in staat stellen om de kern van uw uitvinding te reproduceren. Bij een octrooi zitten vaak tekeningen om de uitvinding te verduidelijken. Aan het einde van de tekst staan verder nog zogenaamde conclusies (claims). De conclusies beschrijven de aspecten van de uitvinding waarop bescherming verkregen is. Deze conclusies definiëren uiteindelijk de beschermingsomvang van het octrooi.